تکمیل شده فرشته‌ی بهشتی اثر آلما (nfs_nm) کاربر انجمن پاتوق رمان

[خورشید بانو:)]

☑کد دلنوشته: ۰۰۹
نام اثر: فرشته‌ی بهشتی
نویسنده: آلما (nfs_nm)
ژانر: عاشقانه
تگ: برگزیده
مقدمه:
و من
در ناامن‌ترین نقطه‌ی زندگی‌ام
در تاریک‌ترین شب عمرم
درست در بی‌پناه‌ترین و تنهاترین حالتم
تو را از خدا آرزو کردم...!
پ.ن: توجه! این دلنوشته بر اساس واقعیت نگارش شده است.

 

[Miss.Aghazadeh]

 

[خورشید بانو:)]

همیشه از خدا شاکی بودم!
برای دعاهایی که می‌کردم و مستجاب نمی‌شد،
برای آرزوهای ریز و درشتی که رویایشان میان قلبم خشکیده بود،
برای خواب‌های خوشی که تعبیر نمی‌شد،
برای پایان پر از شادی که وعده داده بود،
و انگار هیچ‌وقت از راه نمی‌رسید... .

 

[خورشید بانو:)]

من لحظه لحظه‌ی عمرم را با یاد خدا گذرانده بودم و
او انگار من را فراموش کرده بود!
گاهی هم که از دستش در می‌رفت و
لب‌هایم را به لبخندی پنهان، مهمان می‌کرد،
لحظه‌ای بعد چنان سختی دادن را از سر می‌گرفت
که شک می‌کردم به وجود شادی‌ که قبلش داشتم... .

 

[خورشید بانو:)]

می‌گفتند خدا هر کس را که بیشتر دوست داشته باشد، بیشتر امتحانش می‌کند!
به این جمله باور داشتم و نداشتم!
خب سختی هم حدی داشت.
آدمیزاد است دیگر؛
ممکن است خسته شود،
بِبُرَد،
از همه‌ی دنیا و آدم‌هایش بِکَنَد و
به سرمای خاک گور و سنگینی سنگ قبر پناه ببرد!

 

[خورشید بانو:)]

من در آسودگی‌ام آرامش را آرزو کردم!
در سختی، شادی را خواستم،
در میان اشک‌هایم، رویای خنده دیدم و
هر بار فقط دست به دامن خدا شدم.
کفر نمی‌گویم!
راحتی می‌داد، دوستم داشت،
گاهی طوری هوایم را داشت که باور نمی‌کردم؛ امّا
من دیگر از پا در آمده بودم.

 

[خورشید بانو:)]

دست آخر،
من در تلخ‌ترین شب زندگی‌ام،
در شبی که نه نور ماه بود و
نه ستاره‌ای در آسمان چشمک می‌زد،
در همان لحظه که از تمام عمرم بی‌پناه‌تر بودم،
بزرگ‌ترین خواسته‌ام را از خدا طلب کردم.
من در شب مرگ روحم،
یک معجزه را آرزو کردم!

 

[خورشید بانو:)]

بعد از تمام راز و نیازم همین شد!
در هر درد و دلم با خدا،
موقع هر دعا،
وقت هر نماز،
من معجزه‌ای از خدا خواستم.
معجزه‌ای آسمانی،
از جنس خودش!
پاک و امن، خوب و بی‌ریا... .

 

[خورشید بانو:)]

آن‌قدر گفتم و گفتم تا همه آرزویم را فهمیدند!
معجزه، تنها آرزوی من بود.
هر وقت می‌گفتند: آرزو کن،
من فقط معجزه آرزو می‌کردم.
تمام شب و روزم، رویای یک معجزه شده بود.

 

[خورشید بانو:)]

تا این‌که خدا بالاخره به قلبم رحم کرد!
دلش به حال اشک‌هایی که به پای این رویا هدر داده بودم سوخت،
جواب آرزویم را در همان نحس‌ترین شب زندگی‌ام که نه،
امّا سه سال بعد، در حوالی همان شب داد!
خدا سه سال بعد، مهربان‌ترین فرشته‌اش را پیک استجابت دعایم کرد،
و زیباترین معجزه‌اش را
به دست موجودی آسمانی
برایم فرستاد!