اشعار مجموعه اشعار شمع خاموش اثر ماه بانو ( ن.آقازاده )

[مآه بانو]

کد اشعار: 005
نام مجموعه: اشعار شمع خاموش
نام شاعر: ماه بانو ( ن.آقازاده )
ژانر: تراژدی
قالب شعر: شعر نو
مقدمه:
برایت می‌نویسم
حرف‌های دلم را
یک شعر پر معنی...،
ناله‌های دلم را!​

 

[مآه بانو]

پدر:

ای‌پدر، با رفتنت تو شکستی کمرم.
عاشقی تنها شدم، در این دنیای پر ز غم.
کاش می‌ماندی همیشه در کنارم، ای‌پدر!
مثل کوهی استوار در پشت من.
یه چشم، اشکه یکی کاسه خون.
آخه بی تو چه کنم؟!
کجا روم؟!
جا و پناهی ندارم!
وقتی می‌آید به یادم روز های عاشقی!
دیگر هیچ‌چیزی نمی‌خوام جز دوباره دیدنت.
کاش می‌ماندی همیشه در کنارم، ای‌پدر!
در نوازش‌های تو،
آرامشی دارد دلم.
گر این دل کوچک،
با نوازش‌های تو آرام شود!
حالا که نیستی،
کجا رود؟!
تا که آرام شود.

 

[مآه بانو]

دل بی‌قرار:

دل بی‌قرارم امشب،
حال خوبی نداره!
از تپیدن، شده خسته!
راه و چاره‌ای نداره.
دیگه دکترا جوابی،
واسه این قلب ندارن.
همه چیزو یه‌باره!
به خدا می‌سپارند.
میگن، دیگه تمومه،
عمر این قلب خسته!
وقتشه به یاد بیارین،
همه روزهای قشنگ و
دیگه وقتی نمونده!
دیگه وقته وداعه.
آره! آدما همینه،
یه روزی فقط میمونه،
خاطره های قشنگی،
از من و شما که دیگه!
رفتیم و چیزی نداریم.
پس بیاین تا زنده هستیم،
چیزی از هم بزاریم.

 

[مآه بانو]

اتمام دنیا:

دنیا که میشه یکی دو روزه،
همه‌مون به فکر می‌افتیم.
که هنوز می‌خوایم بمونیم،
به درو دیوار می‌زنیم.
که نریم بازم بمونیم.
همه‌مون پر از گناهیم،
می‌دونیم اگه بمیریم.
تو بهشت جایی نداریم.
همینه همیشه میگن،
هر کارو بکن سر وقت.
که اگه بگذره از وقت،
همه چیز میشه فلاکت.

 

[مآه بانو]

قلب کوچک:

باز زمستان رفت و بهاری آمد.
باز این دل کوچک حال‌و هوایی دارد.
دنیای دل کوچک من گردگیری می‌کند.
باز خود را برای سال جدید آماده می‌کند.
در گردگیری می‌خورد به یک موضوع!
و آن لکه‌های سیاهی است روی او.
آن لکه‌ها پراز اشتباه‌های من است!
باید آن لکه‌ها را پاک کنم،
تا گردگیری‌هایش را کامل بکنم.
جانماز را دوباره باز می‌کنم.
با خدای خود راز و نیاز می‌کنم.
دوباره برای خدای خود توبه می‌کنم.
دوباره به دل کوچک خود نگاهی می‌کنم.
پاک است و آماده برای سالی جدید،
می‌خندد و باز از خدای خود تشکر می‌کند.

 

[مآه بانو]

مادر:
عاشقانه می‌سرایم،
من برای مادرم!
مادری که جان باخت از برای کودکش.
مادرم عاشقانه می‌سرایم،
من برای آن دلت.
ای به قربانت شوم،
آنگاه!
که گریان می‌بینمت.

 

[مآه بانو]

انتظار:

چشمانم هنوز منتظرست!
یادت‌ است آخرین حرفت را؟!
گفتی که برمی‌گردی.
ولی حال... .
گذشت یک عمر و،
من هنوز چشم انتظار.

 

[مآه بانو]

مادر شهید گمنام:

دلم خونه ز غمت ای‌مادر,،
که هنوز منتظر گم‌شدتی.
او که شربت شهادت نوشید!
به چه امید بازهم،
منتظری؟!
او وداع کرد با عالم خویش،
ولی چشمان تو هنوز گریانند.
ای که من به قربان آن چشمانت،
جای او خوب است و جای ما،
تنگ.

 

[مآه بانو]

زخم روزگار:

می‌زند زخم هر دمی این روزگار
مجرمش کیست؟!
خدا داند فقط!
حکم را قاضی که داد نگاهش کردم...
محکوم قصه از همان اول خودم بودم فقط!

 

[مآه بانو]

زندگی:

زندگی دردها دارد...
در کنارش شیرینی‌ها!
زندگی زجر دارد...
در کنارش عشقی ناب!
زندگی بُعدهای متفاوتی دارد!
مانده تو چگونه تفکر کنی به خلق خدا.