اشعار مجموعه اشعار تسکین دردها اثر پروانه

[پروانه]

وقتی با تو صحبت می‌کنم
نبض معنای دیگری پیدا می‌کند

 

[پروانه]

هر بار که نیاز داشته باشم که به خودم یادآوری کنم که در دنیا، زیبایی و خوبی وجود دارد،
به تو فکر خواهم کرد.

 

[پروانه]

ماه
تنها شبیه خودش بود
و آسمان از سرِ بیکاری
داشت صورتش را باد می‌زد

دوستت نمی‌داشتم، چه می‌کردم؟
دنیا
برای ادامۀ زندگی
توجیه شاعرانه‌ای می‌خواست.

 

[پروانه]

شب نمی‌فهمد کدام‌یک تاریکتریم
خنجر به دست می‌آید
شب نمی‌بیند حدس می‌زند
و می‌زند
شب نمی‌میرد، می‌کُشد

 

[پروانه]

هوای آمدنت
دیشبم به سر میزد ،
نیامدی ك ببینی‌دلم چه پر میزد .
به خواب رفتم و نیلوفری
بر آب شکفت ،
خیال روی تو
نقشی به چشم‌تر میزد ،
نوشیدنی لعل تو می‌دیدم
و دلم می‌خواست ، هزار وسوسه‌ام
چنگ در جگر میزد ،
زهی امید ك کامی از آن دهان
می‌جُست ،
زهی خیال ك دستی در آن
کمر میزد ، دریچه‌ای به تماشای باغ
وا میشد . دلم چو مرغ گرفتار
بال و پر میزد ، تمام شب
به خیال تو رفت و می‌دیدم
ك پشت پردۀ اشکم سپیده سر میزد . .

 

[پروانه]

چو از هر ذره‌ی من آفتابی نو به چرخ آمد
چه باک از آتش دوران که خواهد داد بر بادم

تنم افتاده خونین زیر این آوار شب، اما
دری زین دخمه سوی خانه‌ی خورشید بگشادم

الا ای صبح آزادی به یاد آور در آن شادی
کزین شب‌های ناباور مَنَت آواز می‌دادم

 

[پروانه]

کدوم خزون خوش آواز
تو رو صدا کرد ای عاشق
که پر کشیدی بی پروا
به جستجوی شقایق

کنار ما باش که محزون
به انتظار بهاریم
کنار ما باش که با هم
خورشید و بیرون بیاریم

 

[پروانه]

عشق
از يک روح واحد تشكيل شده
كه در دو بدن زندگی مى كند…

 

[پروانه]

ماه بر شاخه ی شب
آرام مى نشيند،
چون رازى سپيد
كه هيچ زبان،
توانِ گفتنش را ندارد!
من
پناهنده ى نگاه او،
هر دم در روشنی اش
به انتظارى بی پایان مي مانم!
گویا از پس آن پرده ی نور
صدايى مرا مى خواند،
و هر بار،
دلم به سمت آسمان
سفر مى كند..

 

[پروانه]

من در خون و روح توهستم..
من خودم را در هر ضربان قلب
تو احساس مى كنم
من تو را لمس نمى كنم و با اين حال
با تو در مى آميزم چنان كه انگار تو را مدام
در آغوشم
روى دهانم،
روى قلبم گرفته ام…