پزشکی در رفتگی مچ‌ دست

[سوسکیِ سابق]

جا انداختن مچ دست سنتی​

در روش جا انداختن مچ دست سنتی زردچوبه جایگاه ویژه‌ای دارد. ماده کورکومین موجود در زردچوبه میزان التهاب و درد دست و درد مچ دست را کاهش می‌دهد. در روش سنتی زردچوبه را با تخم‌مرغ ترکیب کرده و بعد از جا انداختن مچ دست در رفته روی ناحیه آسیب دیده مالیده و پانسمان می‌کنند.

درد بعد از جا انداختن مچ دست​

معمولا بعد از جا انداختن مچ دست، درد شدید اولیه کاهش پیدا می‌کند. برای کمتر شدن درد بعد از جا انداختن به مچ استراحت بدهید و آن را بالا نگه دارید. کمپرس سرد هم التهاب و تورم را کم می‌کند.

 

[سوسکیِ سابق]

مراقبت از دررفتگی مچ دست​

بعد از جا انداختن مچ در رفته باید دستورات متخصص ارتوپد را رعایت کنید و مراقب باشید تا فشاری به ناحیه آسیب‌دیده نرسد. کمپرس سرد و یخ، التهاب، تورم و خونریزی داخلی را به حداقل می‌رساند. هرچقدر دست آسیب‌دیده کمتر تحرک داشته باشد بهبودی سریع‌تر خواهد بود، سعی کنید فشار کمتری به مچ دست در رفته وارد شود.

بعد از جا انداختن مچ در رفته باید دستورات متخصص ارتوپد را رعایت کنید.

 

[سوسکیِ سابق]

عوارض درمان نشدن دررفتگی مچ دست​

بی‌توجهی به درمان مچ دست در رفته می‌تواند به رباط، تاندون و استخوان مفصل مچ دست آسیب بزند. به‌علاوه اینکه درد مداوم ناشی از عدم درمان، روال عادی زندگی را مختل می‌کند و عملا نمی‌توانید از مچ دست‌تان آنطور که باید و شاید استفاده کنید. جابه‌جا شدن استخوان و رباط‌ها به‌خاطر فشاری که به عصب مچ دست می‌آید از دیگر عوارض درمان نشدن در رفتگی مچ دست هستند که آسیب عصب دست را به‌دنبال دارد. به‌همین دلیل است که بلافاصله پس از هرگونه آسیب و ضربه به مچ دست باید برای درمان اقدام کنید.

علائم در رفتن مچ دست	عوارض درمان نکردن
تورم	فشار به عصب و آسیب عصبی
حساسیت نسبت به لمس	نکروز آواز کولر استخوان لونیت
تغییر رنگ و کبودی	استئوآرتریت یا آرتروز

علائم و عوارض درمان نشدن دررفتگی مچ دست

 

[سوسکیِ سابق]

انواع در رفتگی مچ دست​

در رفتگی مچ دست انواع مختلفی دارد که عبارتند از:

• در رفتگی لونیت قدامی
• در رفتگی پری لونار
• شکستگی گالیزی
• شکستگی مونتاجیا

شایع‌ترین نوع آن، لونیت قدامی و پری لونار هستند.

 

[سوسکیِ سابق]

پیشگیری از در رفتگی مچ دست​

در رفتگی مچ دست معمولا اتفاقی است و شاید نتوان خیلی از بروز این حادثه پیشگیری کرد. البته با رعایت دستورات زیر تا حدی می‌توان ریسک وقوع آن را کمتر کرد:

• پرهیز از ورزش‌های خشن و پربرخورد
• انجام ورزش‌های تقویت عضلات مچ و دست
• افزایش انعطاف‌پذیری بدن
• مراقب باشید که در سطوح ناهموار یا حین انجام فعالیت‌های پرتحرک زمین نخورید.