نقد آثار نقد رمان "اعتماد سارا" | ماهور

[SETI_G]

نام اثر: اعتماد سارا
نام نویسنده: @mahor
ژانر: عاشقانه
منتقد: @Haurvatat
خلاصه: ماهور که بعد گذشت چهار سال و بحث شدید با خانوادش به ظاهر تصمیم به فراموشی خاطرات تلخ گذشتش کرده است، برای انتقام و دوباره دیدن امیر کاشی به هوای دانشگاه به تهران می‌رود و برای بار دوم افسار زندگیش از دستش درمی‌رود و شاهد اتفاقات ناخوشایند دیگری می‌شود... .

لینک رمان: رمان اعتماد سارا اثر mahorکاربر انجمن پاتوق رمان

 

[SETI_G]

عنوان:
عنوان ترکیبی و ساده انتخاب شده که باعث کاهش جذابیت برای مخاطب و کلیشه‌ای شدن رمان می‌شود. ( اعتماد، سارا)
عنوان ژانر را پوشش می‌دهد.

ژانر:
ژانر اصلی و تنها ژانر رمان عاشقانه انتخاب شده که تا به اینجا ساختمان اصلی رمان را پوشش داده ولیکن در پوشش خلاصه ضعیف عمل کرده و خلاصه داستان حال و هوای ژانر اجتماعی دارد.

خلاصه:
خلاصه رمان باید گنگ باشد و در عین حال اطلاعاتی از رمان را به خواننده بدهد.
همچنین این نسبت بخش های گنگ و بخش های که دارای اطلاعات رمان است باید متناسب و متعادل باشد ولیکن به چشم می آید که کلمات به کار گرفته شده در خلاصه ساده و ابتدایی است، پایان خلاصه باز است و نسبت متعادلی با بخش گنگ خلاصه داستان ندارد.
پس جذاب نیست و با ذهن مخاطب بازی نمی‌کند.

آغاز:
رمان با حنا و ماهور که برای رسیدن به کلاسشان عجله دارند آغاز میشود.
گرچه آغاز متناسب تنها ژانر رمان «عاشقانه » را نسبتا پوشش می‌دهد ولیکن کلیشه‌ای و ساده است.
آغازی کاملا کلیشه‌ای و خسته کننده که نه تنها خواننده را به ادامه دادن رمان جذب نمی‌کند بلکه مخاطب را از خواندن آن باز می دارد.

سیر:
سیر رمان گاهی تند و گیج کننده و گاهی کند و خسته کننده بود. در نتیجه سیر رمان تا متعادل بود و جای پیشرفت داشت. همچنین پرش های شخصیتی باعث گیج شدن مخاطب میشد.

زاویه دید:
زاویه دید دائما در حال پریدن بین دو شخصیت کیان ‌‌‌‌و ماهور است که باعث گیج شدن مخاطب و کاهش کیفیت رمان میشود.

نثر:
نثر رمان عامیانه است، ژانرها را به خوبی پوشش داده و میتواند خواننده را جذب کند.

شخصیت پردازی:
شخصیت‌ها‌ی داستان، متشکل از مجموعه‌ای همگانی با انواع و اقسام ترکیب اخلاقی و رفتاری رقم خورده‌است. همان‌قدر بکر و ناب و رقم خورده از خلاقیت نویسنده

پیرنگ:
حقیقتاً داستان گاهاً از خط اصلی‌اش خارج می‌شد و اتفاقات بیهوده‌ای می‌افتاد که به نظر نمی‌رسید حذف آن‌ها به پیرنگ لطمه بزند. این اتفاقات بیهوده خارج از خط داستانی بودند.


دیالوگ و مونولوگ:
گرچه نسبت حجم دیالوگ ها و مونولوگ ها متعادل نیست و کل حجم رمان را دیالوگ ها گرفته است ولیکن
دیالوگ‌های شخصیت‌ها متناسب با شان اجتماعی آن‌ها بود.
دیالوگ ها اطلاعات خوبی به مخاطب منتقل می‌کردند و مطابقت زمانی و مکانی دارند.

صحنه پردازی:
توصیفات صحنه متناسب با واقعیت نیست و آکسیون و محیط رمان را به خوبی نشان نمی‌دهد. در نتیجه نیاز است بیشتر به فضا سازی رمان توجه شود.