نقد آثار نقد رمان "آهوی گریزپا" | ستایش قاسمزاده

[Vesper]

بسم تعالی

نام اثر : فرار در حقیقت

ژانر : عاشقانه

نویسنده : ستایش قاسمزاده ( SETI_G )

منتقد : ریحانه

خلاصه :

کمند، دختری است که از گذشته چیزی نمی‌داند و با مادرش زندگی می‌کند! یک دشمن، یک دست پشت پرده و نفرت تمام نشدنی‌اش از کمند باعث می‌شود زندگی کمند دچار مشکلات زیادی شود...!

لینک رمان :

رمان آهوی گریزپا اثر ستایش قاسمزاده

🔹️کد رمان: ۰۱۲🔹️ نام رمان: آهوی گریزپا نام نویسنده: ستایش قاسمزاده ژانر: عاشقانه ناظر: @ترنم واژه ها خلاصه: آهوی گریزپایی که از گذشته‌‌ی پر رمز و رازش آگاهی‌ایی ندارد! با آشکار شدن نیمی‌ از حقایق زندگی‌اش می‌گریزد؛ تا بلکه بتواند سرنوشتش را تغییر دهد‌‌ در این گیر دار ضربان‌های قلبش به دم باز...

forum.patoghroman.xyz

باتشکر . مدیریت نقد

​

 

[ریحانه اسفندیاری]

عنوان:
عنوان "فرار از حقیقت" هست که بدور از کلیشه و تکرار می‌باشد.
اندازه‌ی عنوان مناسب هست اما قابلیت جذب مخاطب پایینی دارد، ابهام و جذابیت کافی را ندارد، همچنین با محتوا و ساختار مرتبط هست.

خلاصه:
خلاصه رمان بطور واضح گویای جریان می‌باشد، اندازه و ساختار متناسبی دارد امّا ابهامات درون متنی و سوالاتی که باعث میشود مخاطب کنجکاو خواندن شود کم است.

مقدمه:
مقدمه با متون ارتباط غیر مستقیمی دارد اما خارج از محور محتوا نیست؛ کمی خسته کننده و طولانی هست.

جلد:
جلد رمان با توجه به ژانر کاملا مناسب هست، با محتوا مرتبط هست، در این بخش ایرادی مشاهده نمی‌شود!

ژانر:
ژانر "عاشقانه" هست، و رمان یک ژانر بیشتر ندارد! در این صورت ژانر باید بطور ۱۰۰% قالب بر متون باشد که نویسنده به خوبی عمل کرده و ژانر در متون به خوبی پیداست.

مونولوگ و دیالوگ:
مونولوگ و دیالوگ با توجه به قانون(میزان مونولوگ بیشتر از دیالوگ باشد) اندازه استاندارد دارد.
تضیحات لازمه از جمله توصیفات و شخصیت پردازی در مونولوگ به خوبی پردازش شده و ترکیب دیالوگ و مونولوگ با توجه به لحن گفتار کاملا صحیح می‌باشد.

پیرنگ:
پیررنگ داستان متوسط روبه پایین می‌باشد، سرعت گذر کمی کند هست و باعث خسته کننده شدن رمان می‌شود.

نثر و لحن گفتار‌:
مونولوگ با لحن ادبی و دیالوگ با لحن محاوره ترکیب بسیار درستی می‌باشد!
نویسنده به خوبی توانسته دو لحن را در کنار یک دیگر پدیدار کند.

زاویه دید:
با توجه به لحن گفتار ومونولوگ‌ها زاویه‌ی مناسبی برای روایت اتفاقات انتخاب شده، شخصی پردازی در کنار زاویه دید که شخصیت اصلی رمان بوده ترکیب قابل قبولی دارد.

صحنه و شخصیت پردازی:
در شخصیت پردازی همه چیز به خوبی ایفا شده خواننده به خوبی احساسات محیط را درک می‌کند اما میزان صحنه پردازی درون متن انقدری نیست که خواننده محیط را تجسم و تصور کند!

توصیفات:
توصیفات گاهی خوب و گاهی زیر خط قابل قبول بود، انسجام توصیفی یا یکنواختی در عمل توصیفات وجود نداشت، بخش هایی از رمان به اندازه کافی توصیفات انجام نشده بود.

نگارش:
ایراد نگارشی و غلط املایی وجود نداشت اما در استفاده از علائم کمی ایراد وجود داشت: فرضاً علامت تعجب یا کاما و ... در زمان مناسب استفاده نشده بود.

موفق و سربلند باشید

 

[Vesper]

عنوان: عنوان هر اثر نوعی شناسه است که برای معرفی رمان و جذب مخاطب بکار میرود. عنوان هر اثر مخصوص به همان اثر است که محتوا را با عنوان آن می‌شناسند.


عنوان "آهوی گریز پا" متشکل از سه کلمه(آهو، گریز، پا) هست، اندازه مناسبی دارد و یک ترکیب ساده اما بدور از کلیشه دارد. در جلب نظر خواننده بطور متوسط خوب عمل کرده است و با ژانر ارتباط دارد.


ژانر: ژانر بر محتوا جهت می‌بخشد و شخصیت پردازی بر اساس احساسات درون ژانر نگاشته می‌شود. ژانر یک اثر باید بطور کامل بر داستان قالب باشد، ژانر رمان آهوی گریز پا عاشقانه هست، این ژانر بر رمان تسلط دارد اما پنجاه درصد ژانر رمان اجتماعی هم می‌باشد. توصیه می‌شود ژانر اجتماعی به شناسه ژانرها افزوده شود، زیرا این دو ژانر در کنار یکدیگر هدایت داستان را بر عهده دارند.


خلاصه: خلاصه رمان، یک توضیح کوتاه و مختصر است راجع آنچه که در پیش روی خواننده می‌باشد! بنابراین خلاصه یک اثر باید قدرت جلب توجه بالایی داشته باشد تا مخاطب را مشتاق به ادامه دادن کند. خلاصه هنگامی که با کلمات و جمله‌های مبهم و ویژه نگاشته شود قدرت میگیرد.


خلاصه رمان "آهوی گریز پا" ابهام و جذابیت کافی را دارد اما کوتاه هست، کمی به اندازه خلاصه داستان اضافه شود!


مقدمه: مقدمه نوعی آغاز و آماده سازی ذهن خواننده است. مقدمه رمان با شعری آغاز شده، که با ژانر و محتوا مرتبط هست اندازه مناسبی دارد، اما اگر کمی طولانی‌تر باشد بهتر است.

شعر و ژانر عاشقانه نیز یک ترکیب موفق هست.


شروع: شروع رمان انرژی اولیه رویارویی خواننده با داستان هست که هرچقدر قدرت این انرژی بیشتر باشد خواننده برای خواندن داستان مشتاق تر می‌شود.



شروع رمان ساده بدور از کلیشه و تکرار است اما انرژی کافی را ندارد و خسته کننده می‌باشد.


سیر : سیر نشانگر سرعت و میزان پیشروی داستان هست.

اگر سیر سرعت پایینی داشته باشد، رمان خسته کننده می‌شود و اگر سرعت بالایی داشته باشد رمان گیج کننده و غیرقابل درک می‌شود، درکل سیر یک اثر نیازمند برقراری تعادل می‌باشد.

سیر داستان متوسط روبه پایین هست و قابلیت درک پذیری را دارد. در حد ایجاد تعادل نیست اما ایرادی چندان، از این جانب مشاهده نمی‌شود.


شخصیت پردازی: شخصیت پردازی به معنای توصیف گسترده و واضح احساسات اشخاص هست بطوری که این احساسات برای خواننده قابل درک باشد. احساسات هر شخصیت به خوبی منتقل می‌شود، خواننده می‌تواند حس‌ها و اتفاقات را به خوبی درک و تصور کند.


صحنه پردازی: صحنه پردازی در سطح مطلوبی قرار داشت اما جای پیشرفت دارد، می‌توان با افزایش قدرت صحنه پردازی به تجسمات ذهن مخاطب کمک کرد و تصویر واضح تری از زمان و مکان و ظواهر توصیف کرد. در متن رمان گاهی صحنه پردازی به اوج می‌رسد و گاهی برعکس به حداکثر ضعف می‌رسد.


لحن گفتار: لحن گفتار محاوره و ادبی هست و با مونولوگ و دیالوگ ارتباط برقرار کرده است. نویسنده در ترکیب دو لحن متضاد با یکدیگر به خوبی عمل کرده است.


زاویه دید: زاویه دید راوی هست که برای روایت از لحن ادبی استفاده شده، با توجه به زاویه دید لحن مناسبی انتخاب شده است و ترکیب بدون ایرادی در کنار دیالوگ دارد.


پیرنگ: پیرنگ نظم و انسجام رمان هست، که در این رمان گاهی با پرش زمان و مکان این نظم برهم خورده و انسجام از بین رفته است.


دیالوگ و مونولوگ: دیالوگ گفتگو میان اشخاص رمان هست و مونولوگ توضیحات اتفاقات و رکن اصلی رمان هست. اندازه دیالوگ و مونولوگ باید در تعادل باشد در رمان ارتباط بین دیالوگ و مونولوگ برقرار هست.


بافت: بافت رمان منسجم هست اما پرش زمان و مکان در چند قسمت در رمان اتفاق افتاده است، پرش زمان و مکان گاهی باعث گیج شدن مخاطب می‌شود و بهتر است این ایراد با انسجام بیشتر از بین برود.



توصیفات: توصیف حالات اشخاص در رمان در حالت تعادل قرار دارد اما جای پیشرفت بیشتری هست.



توصیف حالات هنگام بیان ابراز احساسات اگر بیشتر باشد تاثیر گذار تر است.



جلد: جلد رمان یک پیش زمینه یا مقدمه برای ایجاد تصورهای ذهن خواننده هست و به خواننده کمک می‌کند بهتر تصور و تجسم کند. جلد رمان دخترانه بود و نشانه‌ای از عشق در آن دیده نمی‌شد.



نگارش: در برخی از متون ایرادهای جزئی همچون، استفاده نابجا از علائم و یا اشتباه تایپی وجود داشت.