پزشکی چرا به فراموشی دچار می شویم؟

[سوسکیِ سابق]

شرایط متعددی، نه تنها بیماری آلزایمر، می توانند باعث از دست دادن حافظه و فراموشی در افراد مسن شوند. تشخیص سریع و اقدام مناسب بسیار مهم است. هر کسی ممکن است گاهی چیزهایی را فراموش کند. درجاتی از مشکلات حافظه، همچنین افت جزئی در سایر توانایی های فکری، بخشی از پروسه افزایش سن هستند. با اینحال، میان تغییرات طبیعی حافظه و از دست دادن حافظه مرتبط با بیماری آلزایمر و سایر اختلالات مربوط به حافظه، تفاوت آشکاری وجود دارد و برخی مشکلات حافظه ناشی از بیماری های قابل درمان هستند.

 

[سوسکیِ سابق]

لغت “دمانس” یک لغت کلی برای توصیف مجموعه ای از علائم از جمله اختلال حافظه، منطق، قضاوت، صحبت کردن و سایر توانایی های ذهنی است. دمانس معمولا به تدریج شروع می شود، طی زمان بدتر می شود و توانایی های فرد را برای فعالیت، روابط و تعاملات اجتماعی مختل می کند. اغلب از دست دادن حافظه ای که زندگی فرد را مختل می کند یکی از اولین یا قابل تشخیص ترین علائم دمانس است. سایر علائم اولیه شامل پرسیدن مکرر سوالات تکراری، فراموش کردن کلمات شایع هنگام صحبت، مخلوط شدن کلمات (مثلا گفتن “تخت” به جای “میز”)، زمان طولانی تر برای تکمیل کارهای روزمره مانند پختن غذا، قرار دادن وسایل در جاهای نامناسب مانند قرار دادن کیف پول در کابینت، گم شدن هنگام پیاده روی یا رانندگی در مناطق آشنا، تغییرات در خلق یا رفتار بدون علت واضح، می شود.

 

[سوسکیِ سابق]

فراموشی و افزایش سن: فراموشی طبیعی مرتبط با افزایش سن فرد را از زندگی کامل و فعال محروم نمی کند. برای مثال، فرد ممکن است گاهی نام اشخاص را فراموش کند اما کمی بعد آن را به یاد می آورد، ممکن است وسایل خود را در جای اشتباهی قرار دهد یا ممکن است مجبور شود بیشتر از قبل نیاز به یادداشت کردن قرارها یا کارهای خود داشته باشد. اما این تغییرات حافظه در کل قابل مدیریت هستند و توانایی فرد برای کار کردن و زندگی مستقل و برقراری ارتباطات اجتماعی، از بین نمی برند.

 

[سوسکیِ سابق]

فراموشی و دمانس: فرایند بیماری زایی هرکدام از این بیماری ها به شکل متفاوتی است. اختلال حافظه معمولا اولین علامت نیست و نوع مشکل حافظه متفاوت است. همچنین ممکن است فردی بیش از یک نوع دمانس را داشته باشد که با نام دمانس مختلط شناخته می شود. بیماری هایی که باعث آسیب پیشرونده به مغز می شوند ( و منجر به دمانس می شوند) شامل موارد زیر می شود:

بیماری آلزمایمر: شایعترین علت دمانس

• دمانس عروقی
• دمانس فرونتوتمپورال
• دمانس ناشی از لوی بادی

 

[سوسکیِ سابق]

نقص شناختی خفیف: این اختلال افت قابل توجه در حداقل یکی از حوزه های توانایی های ذهنی، از جمله حافظه، که وسیع تر از تغییرات مربوط به افزایش سن و کمتر از تغییرات مربوط به دمانس باشد. بیماری های اختلال شناختی خفیف توانایی بیمار را برای انجام فعالیت های روزانه و ارتباطات اجتماعی از بین نمی برد. محققین و پزشکان همچنان درباره اختلال شناختی خفیف در حال بررسی هستند. برای اغلب افراد، این حالت نهایتا به دمانس ناشی از بیماری آلزایمر یا سایر اختلالات منجر می شود. فقدان حافظه ی سایر افراد پیشرفت زیادی نمی کند.

 

[سوسکیِ سابق]

علل برگشت پذیر فقدان حافظه: بسیاری از بیماری ها می توانند باعث فقدان حافظه یا سایر علائم شبه دمانس شوند. اغلب این بیماری ها قابل درمان هستند. پزشک می تواند با بررسی علائم، علل برگشت پذیر نقص حافظه را تشخیص دهد. این علل برگشت پذیر شامل موارد زیر می شوند:

داروها: داروهای خاص یا ترکیبات دارویی خاصی می توانند باعث گیجی یا فراموشی شوند.

حوادث یا آسیب های جزئی به سر: آسیب سر ناشی از زمین خوردن یا تصادف(حتی اگر منجر به بیهوشی نشود) می تواند باعث مشکلات حافظه شوند.

بیماری های روحی: استرس، اضطراب یا افسردگی می توانند باعث فراموشی، گیجی، سختی در تمرکز و سایر مشکلاتی شوند که فعالیت روزانه را مختل می کنند.

کمبود ویتامین BÛ±Û²: ویتامین BÛ±Û² به حفظ سلامتی سلول های عصبی و گلبول های قرمز کمک می کند. کمبود ویتامین BÛ±Û² که در افراد مسن شایع است می تواند باعث مشکلات حافظه شود.

کم کاری تیروئید: غده ی تیروئیدی که کم کار باشد می تواند باعث فراموشی و سایر بیماری های ذهنی شود.

بیماری های مغزی: تومور یا عفونت در مغز می تواند باعث مشکلات حافظه یا سایر علائم شبه دمانس شود.

 

[سوسکیِ سابق]

درمان فراموشی چیست؟​

تشخیص فقدان حافظه و شروع دمانس می تواند دشوار باشد. برخی افراد سعی می کنند مشکلات حافظه را پنهان کنند و برخی از افراد خانواده بدون اینکه بدانند تا چه حد به نقص حافظه عادت کرده اند نواقص حافظه بیمار را جبران می کنند. تشخیص سریع حتی اگر چالش برانگیز باشد بسیار اهمیت دارد. تشخیص علل برگشت پذیر نقص حافظه باعث می شود درمان مناسب و به موقع دریافت شود. همچنین تشخیص زودهنگام اختلال شناختی خفیف، بیماری آلزایمر یا اختلال مرتبط دیگر به دلایل زیر می تواند مفید باشد:

• شروع درمان برای مدیریت علائم
• آموزش فرد و عزیزان او در مورد بیماری
• تعیین اولویت های درمانی آینده
• تعیین تسهیلات درمانی و گزینه های درمان خانگی
• تعیین مسائل حقوقی و مالی