تکمیل شده دلنوشته قبرستان قلبم اثر ترنم اکبری

[ترنم واژه ها]

***
همه آدم‌ها یک جایی خسته می‌شوند،
نگاه به الان نکن با تمام بی‌محلی‌هایت، سردیِ رفتارت کنارت هستم مثل قبل مهربانم و دوستت دارم
من هم آدمم!
یک‌جا خسته می‌شوم میروم و دوست داشتنت و دلتنگی را زیر پا می‌گذارم.
تو می‌مانی جای نبود من!

 

[ترنم واژه ها]

***
کاش می‌توانستم از زیر خروارها خاک
بیرون بکشمت محکم بغلت کنم!
میان آن آغوش پر مهرت گم شوم... .
مثل کودکی‌ام ساعت‌ها گریه کنم و تو فقط به سرم دست بکشی!
آرام درگوشم زمزمه کنی:
- همه چیز حل می‌شود.
و هر لحظه بودنت شکر کنم و محکم بغلت کنم و اشک‌هایم راه خود را پیش بگیرند.

 

[ترنم واژه ها]

***
تو بیا
مانند گذشته‌های نزدیک،
مرحم دل زخم خورده‌ام باش.
بگذار دلم خوش باشد تو هستی، می‌شود خندید و قهقه زد.
تو بیا
اشکم را هم در بیاور،
بگذار دلم خوشِ بودنِ سرد و بی‌محبت و خشنت باشد.

 

[ترنم واژه ها]

***
همان موقع بغض کرده به شیشه سرد اتاق تکیه داده‌ای و زانوهای خود را ب*غ*ل کرده‌ای،
صدایت از بغض در نمی‌آید، قلب‌ات می‌لرزد و نفست بالا نمی‌آید.
کسی برای فهمیدن حالت و سخن گفتن نیست؛
با تک‌تک سلول‌های بدنت تنهایی و غم را حس می‌کنی!

 

[ترنم واژه ها]

***
حرف‌هایم را دفن کردم در قبرستان قلبم
انباشته‌ای تشکیل دادن از سخن‌های دردناک!
سخن‌هایی که فقط‌ و فقط می‌شود نوشت، نه صحبت کرد.
رویشان خاک می‌ریزیم؛
قافل از این‌که با وزش بادی زنده می‌شوند، به تو نیش خند می‌زنند.
حال تو هی رویشان خاک بریز!
هربار به قبرستان قلبت برمی‌گردی
فقط‌ِ فقط درد است!
قبرستانی که قفل زنجیر برای بستن درش وجود ندارد!

"پایان"
1401/06/30

 

[SETI_G]