بازی بهترین بازی ها

[ilya]

آیا می‌دانستید این بازی اولین عنوان در مجموعه بود که به مخاطب اجازه می‌داد گروه شخصیت‌های خودش را تغییر دهد؟







۲۷- «کسلونیا: سمفونی شب» / Castlevania: Symphony of the night



سمفونی نیمه‌شب بخاطر کنترل عالی و دنیای فوق‌العاده‌اش مورد عشق و علاقه مخاطب‌هایی از سراسر دنیاست. اگر شما یک شخصیت با کنترلی روان و عالی را درست بکنید و سپس وی را در یک محیط خاص و زیبا که سرشار از راز و اتاق‌ها و راه‌های مخفی است رهایش بکنید، نتیجه‌اش اثری است که دوست نداشتن‌اش بسیار سخت است.



اما یک لحظه به‌خصوص در این بازی وجود دارد که جایگاه بازی را صرفا از «یک بازی که من عاشق آن هستم» فراتر می‌برد و بدل به یکی از بهترین بازی‌هایی می‌کند که ساخته شده ‌است. وقتی شما تا انتهای بازی پیش رفتید، غول‌های قدرتمند بسیاری را شکست دادید، کلی آیتم خفن به‌دست آوردید، از شدت جمع‌آوری آیتم خودتان را خفه کردید و محیط بازی را به قصد یافتن هر بخش و آیتم مخفی زیر و رو کردید، دقیقا در لحظه‌ای که فکر می‌کنید در حال پیروزی هستید، متوجه می‌شوید تازه نصف راه را آمده‌اید. (حاوی اسپویل) بخش قلعه معکوس سمفونی ‌شب صرفا یه راه بی‌خود برای طولانی‌تر کردن مدت زمان گیم‌پلی نیست، بلکه شامل کلی آیتم و غول و راز‌های جدید است که از دست دادن آنها اصلا خوشایند به‌نظر نمی‌آید.



سمفونی شب فراتر از یک بازی عالی با پیچشی داستانی محشر است. قلعه دراکولا هیچ‌وقت در این کیفیت و تنوع پرداخته نشده بود. طراحی پیکسل‌آرت و «گاتیک» بازی در کنار موسیقی فوق‌العاده‌ای که لحظه‌ای مخاطب را رها نمی‌کند، حسی‌است که فقط خودتان باید تجربه‌اش بکنید. «آلوکارد» و تمامی دشمنان هیولاوارش به زیبایی انیمیشن‌سازی شده‌اند. بازی یک پکیج کامل را تحویل شما می‌دهد. طراحی، انیمیشن‌های حرکتی زیبا، صداپردازی و موسیقی، گیم‌پلی و… حتی تجربه دوباره‌اش هم ارزش‌اش را دارد و با تشکر از شخصیت‌های قابل بازی پرتعداد، همه‌چیز در بهترین حالت در کنار هم قرار گرفته‌ است.

 

[ilya]

آیا می‌دانستیدها:



آیا می‌دانستید نسخه‌ی Sega Saturn بازی دارای مکان‌ها و غول‌های انحصاری است؟



آیا می‌دانستید اگر دیسک پلی‌استیشن بازی را در دستگاه پلیر معمولی بگذارید، قطعه‌ای موسیقی مرموز پخش می‌شود؟



آیا می‌دانستید هنگام پردازش یا Loading می‌توانید با نوشته‌ی صفحه بازی کنید؟







۲۶- «نیمه‌جان» / Half-Life



وقتی نیمه‌جان برای اولین‌بار در سال ۱۹۹۸ منتشر شد، واضح بود که بازی چقدر انقلابی است. «والو» ثابت کرد که تعریف یک داستان عالی آن هم در سبک اول شخص ممکن است و این ساختار و طراحی بی‌نظیر بازی ‌است که تبدیل به استانداردی برای ساخت هر بازی تیراندازی از آن زمان به بعد شد.

 

[ilya]

قدم گذاشتن در آزمایشگاه تحقیقاتی «بلک‌ مسا» به‌عنوان «گوردون فریمن» و شاهد اشتباه پیش‌رفتن یک آزمایش و یک رخداد فاجعه آمیز که باعث هجومی چندبعدی می‌شود، بهترین راه برای معرفی یک بازی به مخاطب است. بازی به‌جای اینکه خودش را متوقف بکند و برای تعریف داستان‌اش دست به دامان صحنه‌های سینمایی بشود، تمام مدت داستان را از دید گوردون تعریف می‌کند و هیچ‌وقت کنترل بازی را از ما نمیگیرد؛ ولی به‌جایش ما را متوجه موضوعات داستانی مختلفش می‌کند. این تکنیک بسیار موفقیت‌آمیز بود و واقعا به من این احساس را



القا می‌کرد که من و گوردون با هم در حال تجربه آن اتفاق هستیم.



هیولاهای ترسناک که با چسبیدن به سر دانشمندان بخت برگشته بلک‌مسا آنها را بدل به زامبی‌هایی وحشی می‌کردند و هوش مصنوعی دشمنان در کنار فضاساری خوب بازی حس استرس و ناامنی را به زیبایی القا می‌کرد. سلاح‌های گوناگون گوردون، از دیلم ساده ولی به‌یادماندنی‌اش گرفته تا تیرکمان بی‌صدا و اسلحه بیولوژیکی دست‌سازش که زنبور‌های فضایی شلیک می‌کرد، همگی باعث شدند که پیش‌روی در بلک‌مسا در حال سقوط، زیبا و خاطره‌آفرین ظاهر شود.







۲۵- «متال‌گیر سالد ۳: مارخور» / Metal Gear Solid 3: Snake Eater

 

[ilya]

یک دلیل خاصی دارد که اسکلت یک مار ،نه خود مار، به‌طور مشخصی در صحنه قبل از شروع بازی نشان داده می‌شود. این بازی اثری بود که از از تمامی فرمول‌های جواب‌داده مجموعه استفاده کرد و ثابت کرد که به چه شکل می‌شود اثری ساخت که خارج از توقعات ما فوق‌العاده ظاهر بشود. بازی ما را مجبور کرد که فکر کنیم از جاسوسی و عملیات نفوذ چه می‌دانیم و یادمان داد که چه‌طور با کنترل و محیط قابل تعامل‌اش این دو عمل را در بهترین حالت ممکن به انجام برسانیم. شما ممکن است که تمامی تکنیک‌های ارتشی را پیرامون این دو موضوع در دنیا بدانید، ولی بودن در یک جنگل انبوه روسی، با حیاط وحش مختص به خود، تنها، آسیب‌پذیر و … به‌طور خلاصه به مثابه یک مار‌عریان بودن ،نام رمزی شخصیت‌اصلی در این بازی، اتفاقات و تجربه‌های خاص و فوق‌العاده‌ای را به ارمغان آورد.



روایت و ساختار عجیب باری به زیبایی به بار نشست و ویژگی‌های خاصی که این نسخه در مقایسه با قسمت‌های دیگر داشت، تجربه و حس‌اش را به کلی از دیگران جدا ساخت. مارخور به جرات یکی از بهترین داستانی عاشقانه‌های در بازی‌هاست، یکی از بهترین ماجراجویی‌هایی که پیرامون دوره جنگ سرد ساخته شده و همین‌طور یکی از بهترین بازی‌هایی که من را به‌عنوان یک مخاطب به کنش و واکنش واداشت.



هر اثری که شما را حین بالارفتن از یک نردبان احساساتی بکند، لیاقت چنین جایگاه و تعریفاتی را دارد.







۲۴- «تمدن ۴ سد میر» / Sid Meier’s Civilization IV

 

[ilya]

مجموعه تمدن پادشاه ژانر ۴X است و نسخه چهارم، بهترین قسمت آن است. این بازی تقریبا تمام چیزهایی را که این مجموعه را دوست داشتنی و محبوب می‌کند در خود جای داده‌ است و همین‌طور تجربه‌اش را با طراحی‌های تازه و منوهای کاربری بهتر و راحت‌تر، تازه و نو نگه می‌دارد؛ و شما را واقعا با کنش و واکنش یک تمدن مواجه می‌سازد. بخش چندنفره عالی بازی هم بالاخره نشان داد که برای آثار شبیه‌ساز هم می‌شود یک بخش چندنفره درخور ساخت. بهترین بخش بازی نه امکانات و نه گزینه‌های وسیع و نه انتخاب‌های بسیارش است، بلکه این است که چقدر زیبا بازتاب اعمال و تصمیمات شما را در هدایت یک تمدن ۶۰۰۰ ساله نشان می‌دهد و این سیر زمانی و دیدن نتایج یکی از لذت‌بخش‌ترین لحظات بازی‌های ویدیویی است. اگر دوست دارید پتک استبداد بر دست بگیرید و با قلع و قمع کردن دشمنان و سرکوب مخالفات تمدن خود را



پیش ببرید، هیچ مشکلی نیست؛ اگر هم دوست دارید که جامعه‌ای صلح‌طلب برپا کنید و تمدن خود را با کمک اعتلا در فرهنگ و هنر به عرش برسانید، باز کمترین مشکلی سد راهتان است؛ حتی می‌توانید تمدن خود را از



نظر تکنولوژی پیشرفت بدهید و با ساخت و تجهیز سازمان‌های توسعه انرژی اتمی و ساخت فضاپیما و شروع سفر‌های بین ستاره‌ای تمدن خود را به پیش برانید. هر تصمیم مجموعه‌ای نتایج دارد که با نتایح تصمیمات دیگر در هم ادغام می‌شود و داستان خاص و زیبای مختص به شما را شکل می‌دهد.



آیا می‌دانستیدها:

 

[ilya]

آیا می دانستید خالق مجموعه، سید میر، دومین نفر بعد از «شیگرو میاماتو» است که وارد راهروی شهرت آکادمی هنر و علم‌های تعاملی شد؟







۲۳- «جنگ‌های ستاره‌ای: مبارز» TIE / Star Wars: TIE Fighter



اوایل دهه نود میلادی چندین اثر شبیه‌ساز مبارزات فضایی فوق‌العاده به بازار آمدند و مبارز TIE یکی از بهترین‌های آنان بود. داستان دقیقا بعد از نبرد Hoth شروع می‌شود و شما را در نقش یک خلبان جمهوری قرار



می‌دهد که برای یک سازمانی عجیب و مخفی کار می‌کند که وظیفه‌اش حفاظت از امپراطور است. روایت داستان هم در این بازی در میان اثار هم‌سبک یکی از بهترین هاست.



طراحی مراحل و کنترل بازی شما را به زیبایی در میان مبارزات فضایی و سرشار از هیجان بازی رها می‌کند. تمام مبارزات فضایی زیبایی را که در مجموعه فیلم‌های جنگ‌های ستاره‌ای تا آن موقع دیده بودید به عالی‌ترین



حالت ممکن در این بازی گرد هم آمده‌اند و تجربه‌ای کامل و فوق‌العاده را شکل داده‌اند.

 

[ilya]

آیا می‌دانستیدها:



آیا می‌دانستید این بازی از جنگ‌های ستاره‌ای اولینی بود که به شما اجازه می‌داد با امپراطوری مبارزه کنید؟







۲۲- «هیلو: مبارزه تکامل‌یافته» / Halo Combat Evolved



بازی تیراندازی سال ۲۰۰۱ استودیو «بانجی» اثری بود که در تمامی زمینه‌ها حرفی برای گفتن داشت.



هیلو از اولین آثاری بود که استفاده از اسلحه، نارنجک و وسایل نقلیه را به زیبایی در کنار هم قرار داد و تجربه‌ای یک‌دست و عالی را برای مخاطب تهیه کرد. کلیت داستان، دنیاهای حلقه‌شکل بازی با نام هیلو و اتفاقات و تاریخش به زیبایی نگاشته شده بود. استفاده از ماشین و سایر وسایل نقلیه هم حس خوبی داشت و از همان زمان به بعد بدل به یکی از نمادهای مجموعه شد. بخش چندنفره هم با حالت‌های مختلف و معتاد کننده‌اش هنوز هم بعد از این‌همه سال زیبایی و جذابیت بالای خود را حفظ کرده ‌است. این بازی همه‌چیز داشت.

 

[ilya]

هیلو ذهن من نوجوان را در آن زمان منفجر کرد. از نیمه‌های بازی، دشمنانی جدید با نام Flood رونمایی شدند که کل گیم‌پلی بازی را تحت شعاع خود قرار می‌دادند و بازی از تجربه‌ای جنگی و چندنفره، بدل به مکاشفه‌ای تنها در میان سیل عظیم هیولاهای زامبی شکل شد. درست که Floodها الان خیلی آن تاثیر را روی من ندارند، ولی آن موقع طوری خشاب اسلحه‌ام را بر روی آنها خالی می‌کردم که انگار فردایی وجود ندارد.



آیا می‌دانستیدها:



آیا می‌دانستید این بازی در اصل قرار بود برای رایانه‌های شخصی دارای سیستم‌عامل «مک» منتشر شود؟







۲۱- «سوپر ماریو کهکشان» / Super Mario Galaxy



سال ۲۰۰۷ من تمایل بسیاری نسبت به آثار پلتفرمینگ نداشتم. به خود ژانر احترام می‌گذاشتم، ولی احساس می‌کردم به قدر کافی در طی این سالها از سکو‌های مختلف بالا و پایین پریده‌ام و به قدر کافی در پادشاهی قارچ‌های رنگارنگ وقت گذرانده‌ام.

 

[ilya]

چیزهای خوبی از کهکشان سوپرماریو شنیده بودم، ولی هیچ‌وقت آن لحظه خاصی را که بازی من را به خودش جذب کرد فراموش نمی‌کنم. یک دموی E3 بود که ماریو را نشان می‌داد سوار بر یک راکت، کهکشان را دور می‌زند. از این طرف به آن طرف، این سیاره کوچک به آن سیاره کوچک زیبا. با خودم گفتم تمام شد، باید تجربه‌اش بکنم. و همین‌کار را نیز کردم و متوجه شدم که این بازی تمامی چیزهایی را که من در بازی‌های پلتفرمینگ سه بعدی دوست دارم در خود جای داده ‌است. کنترل فوق‌العاده و گشت‌وگذار در کهکشان و دنیای فوق‌العاده بازی، این ژانر را تکانی حسابی داد.



یک موفقیت بی‌نظیر و اثری که دوباره من را عاشق این سبک کرد. سوپر ماریو کهکشان ارزش تمامی تعاریفی که ازش می‌شود را دارد.



آیا می‌دانستیدها:



آیا می‌دانستید اگر در بازی ۹۹۹۹ تکه ستاره جمع‌آوری کنید، تمامی نارگیل‌های موجود در بازی تبدیل به هندوانه می‌شوند!؟

۲۰- «جنگنده خیابانی ۲» / Street Fighter 2



قهرمان کاراته و کونگ‌فو و جنگنده خیابانی، مرا به سوی بازی‌های مبارزه‌ای کشاندند، ولی وقتی برای اولین بار عکس جنگنده خیابانی دوم را بر یکی از دستگا‌ه‌های آرکید در سال ۱۹۹۱ دیدم، چیزی را که می‌دیدم باورم نمی‌شد. جزییات

 

[ilya]

شخصیت‌ها، محیط فوق‌العاده بود و حرکات ویژه و افکت‌های تصویری هم فراتر از هرچیزی بود که تا آن‌موقع دیده بودم. انگار به آینده رفته بودم. وقتی بازی‌اش کردم، دقیقا همانند ظاهرش از زمان خودش بسیار جلوتر بود.



تغییر تعداد دکمه‌ها بر خلاف دیگر آثار روز و نحوه کنترل و ترکیب کمبو‌های مختلف، به‌علاوه دیگر اضافات فوق‌العاده‌ای که در این بازی گرد هم جمع‌شده بودند، جنگنده خیابانی دوم را بدل به یک اثر دست‌نیافتنی کردند.



تعداد شخصیت‌ها و محیط‌ها، کنترل عالی و تعادل فوق‌العاده بازی در کنار طراحی و گرافیک عالی آن، بازی را بدل به یکی از خاطره‌انگیز‌ترین تجربه‌های زندگی‌ام کرده‌ است و هنوز همانند قبل می‌ستایمش.



آیا می‌دانستید‌ها:



آیا می‌دانستید لغو کردن حرکات و ضربات معمولی و تبدیل کردن آنها به جرکات ویژه نوعی باگ یا گلیچ بود که تبدیل به المانی شاخص در مجموعه بازی شد؟



آیا می‌دانستید این بازی، اولین مبارزه‌ای بود که حرکات و ضربه‌های پیچیده را محبوب کرد؟



آیا می‌دانستید در بازی کافی بود فقط ۴ تا ۵ ضربه‌ی قوی دریافت کنید و میدان نبرد را وداع کنید؟