آموزشی نه نکته نویسندگی در ژانر جنایی

[ترنم واژه ها]

اتفاقات هیجان انگیز، وقایع اسرار آمیز و حل معمّا از ویژگی های رمان های جنایی هستند. اگر از علاقمندان این ژانر هستید حتماً رمان های نویسندگانی چون آگاتا کریستی را خوانده اید. نوشتن یک رمان جنایی می تواند به همان اندازه خواندن آن ها هیجان انگیز باشد چرا که باید قوه تخیّل خود را بکار اندازید تا بتوانید خوانندگان داستان خود را در این مسیر با خود همراه کنید. در این مقاله به تعریف رمان جنایی، نمونه هایی از این رمان ها و 9 نکته کاربردی برای نویسندگی در این ژانر می پردازیم.

9 نکته برای نوشتن یک رمان جنایی​

اگر قصد دارید رمان جنایی خود را بنویسید، قبل از شروع این نکات را در نظر بگیرید:

1. آثار بزرگان این ژانر را بخوانید.​

مهارت های خود را در زمینه نوشتن ژانر جنایی با غوطه ور کردن خود در آثار محبوب این ژانر افزایش دهید. سعی کنید از زیرشاخه های این ژانر اثری را مطالعه کنید. به نحوه بکارگیری زاویه دید، پیچیدگی های پیرنگ، شخصیت های جالب، تعلیق ها و حتی کلیشه ها توجه داشته باشید. ژانر جنایی بیش از ژانرهای دیگر فرمول وار عمل می کند، از آنچه قبلاً نوشته شده است بیاموزید تا بتوانید مسیر خود را به جلو بیابید.

 

[ترنم واژه ها]

2. از آن چیزی بنویسید که شما را هیجان زده می کند.​

قدرت این ژانر در نتیجه گیری های منطقی و هیجانِ تعقیب است. اگر در طول نوشتن داستان به سمت آشکار شدن مجرم هیجان زده شده اید، احتمالاً خوانندگان شما نیز در هنگام خواندن چنین حسی را تجربه خواهند کرد.

3. تحقیق کنید.​

همیشه این فرض را داشته باشید که خوانندگان شما با داستان های کارآگاهی خوب آشنایی دارند. حتی اگر آنها فقط سریال های جنایی تلویزیون را دیده اند، احتمالاً آنها با بخش های اداره پلیس، اقدامات کارآگاهی و صحنه های جرم آشنایی کاملی دارند. بنابراین اگر DNA، پروفایل قاتل های سریالی یا هک رایانه ای برای رمان جنایی شما حائز اهمیت هستند، در مورد آن ها و نحوه کارکرد آن ها تحقیق کنید. فقط این نکته را مد نظر داشته باشید که از انباشت اطلاعات بیش از اندازه بیشتر از آنچه در داستان نیاز دارید، پرهیز کنید.

 

[ترنم واژه ها]

4. با وقوع جرم شروع کنید.​

هنگام نوشتن داستان های جنایی، موتور محرکه روایت، خود جنایت است. این جنایت مجموعه ای از وقایع را ایجاد می کند که نیاز به تحقیق دارند، به انگیزه های غیر منتظره ای اشاره می کنند، شخصیت های جالبی را فاش می کنند و داستان را به سمت نتیجه گیری نهایی پیش می برند. شما می خواهید خوانندگان خود را در همان فصل اول جذب داستان خود کنید.

5. قهرمانان داستان باید دارای نقص باشند.​

داستان های کارآگاهی پر از صحنه ها و موقعیت های وحشتناک است. شخصیت اصلی شما، همراه او و به ویژه هر بازرس رسمی دیگر در صورتی واقعی به نظر خواهند رسید که دارای نقاط ضعف و یا انگیزه های متضاد باشند. آیا آنها به دنبال جبران یا انتقام جویی هستند؟ بیش از حد از خود گذشتگی دارند؟ همدلی را از طریق پیچیدگی های شخصیتی ایجاد کنید.

 

[ترنم واژه ها]

6. شخصیت جنایتکاران داستان را پیچیده خلق کنید.​

داستان معمایی یا کارآگاهی شما از یک شخصیت جنایتکار و در عین حال پیچیده بهره می برد. شاید آنها به دلیل عشقی قدیمی دست به این جنایات می زنند. شاید دیدگاه پیچیده آنها از واقعیت باعث می شود آنها فکر کنند که به بشریت کمک می کنند. همانطور که اغلب در زندگی واقعی نیز چنین است، این افراد خود را شخصیت های خوب داستان خود می دانند. ارائه آنها به این روش می تواند به افزایش جذابیت داستان شما کمک کند.

7. به قربانیان احترام بگذارید.​

در هنگام نوشتن داستان های کارآگاهی ممکن است فقط به پیشبرد روایت فکر کنید، اما مهم است که به یاد داشته باشید که اجساد مرده فقط ابزاری برای حرکت پیرنگ رو به جلو نیستند. به قربانیان داستان خود احترام بگذارید، و همچنین می توانید با کاوش در مورد تأثیر خشونت بر بازماندگان قربانی، واقع گرایی، تأثیر عاطفی و انگیزه عدالت را در درون داستان کارآگاهی خود تقویت کنید.

 

[ترنم واژه ها]

8. مکان را به یک شخصیت تبدیل کنید.​

آیا رمان جنایی شما در یک شهر بزرگ مانند نیویورک فضاسازی شده است یا یک شهر کوچک؟ بر جو فضای داستان تکیه کنید. آیا شهر پر هرج و مرجی است یا سکوت برقرار است؟ آیا این فضاسازی با نظر خوانندگان در مورد یک فضای مستعد جنایت همخوانی دارد؟ یا این مکان برای وقوع چنین جنایتی تکان دهنده است؟

9. مخاطبان خود را به حدس زدن وادارید.​

بیش از حد پیچیده کردن داستان شاید وسوسه انگیز بنظر برسد، بسیاری از نویسندگان داستان های کارآگاهی روایات را چنان پیچیده می کنند که دیگر باورپذیر نیست، تا جایی که مجبور می شوند به یک امداد غیبی روی آورند (امداد غیبی (deus ex machina) از فنون پیرنگ است که به پیرنگ یک داستان اضافه می‌شود تا به‌طور غیرمنتظره پیرنگ داستان یا نتیجه یک جنگ و کشمکش را تغییر دهد ). درعوض، باید پایان های نفس گیری (cliffhanger) را بطور طبیعی بسازید که باعث می شود کنار گذاشتن کتاب شما بسیار سخت شود. از بکار بردن نکات انحرافی برای دور کردن سوء ظن های مخاطبان خود خودداری کنید. اگر توضیحات مربوط به جرم یا هویت مقصر واضح نیست، مانند یک کارآگاه به شواهد و انگیزه ها فکر کنید.

«پایان»