زمانی یک نفر رو میتونی به عنوان عضوی از وجودت حساب کنی که...
تو رو کامل بشناسه!
وجودت و بلد باشه!
اخم تو رو خنده کنه، دردت رو مرحم باشه!
وگرنه هر کسی که در کنارت زندگی میکنه رو میتونی عضوی از خودت محسوب کنی!
از یه جایی به بعد حتی خودتم نمیدونی داری بهونه چی و میگیری؟
واقعا دلتنگی یا حس زودگذره؟
اصلا حسی هنوز داری یا... .
از یه جایی به بعد فقط کلافگیهاش میمونه.