Panic_315

Panic_315 · 2022/12/25

آدم باید اولویت اولش متعهد بودن به خودش باشه وقتی زخم زبونای قبل رو با میگذره رد میکنی جاشون میمونه و زخم جدیدی روش بیاد جای اون زخم دیگه یه زخم معمولی نیست میشه عفونت و از این درد لال میشی .....تب میکنی و در اوج ناباوری سردی.....جوری وانمود میکنی انگار که اتفاقی نیوفتاده ولی خودت که بهتر میدونی چه بلایی داره سرت میاد و بی‌تفاوت داری ازش میگذری .....کسی چه میدونه شاید توی یکی از این شبا هم دق کنی

">#دلنوشته_هم_نفس_باران

#خودنویس
#شادی_قنواتی_محمدی

Panic_315 · 2022/12/24

بشکند دستی که ،
قلمی برنمی‌دارد و نمی‌نویسد که ،
چه بر سر این دل آمده است ........

">#هم_نفس_باران

Panic_315 · 2022/12/09

نگرانم ...
نگران زمان پاییزی که باسرعت خدشه می‌کشد بر روح روانی که کنترلی برایش ندارم اما حق من معلوم است و محفوظ و صبوری را در رسیدن به تمام آن خرج می‌کنم
">#هم_نفس_باران

#خودنویس

Panic_315 · 2022/09/19

|°من دچارِ خفقانم
من به تنگ آمده‌ام از همه چیز!
بگذارید هوارۍ بزنم=)°|
#فریدون‌مشیرۍ

Panic_315 · 2022/09/18

یه وقتایی مثل ماهی که توی ساحل افتاده و با چشمای درشت و وحشت کردش برای یک قطره آب تقلا میکنه و یا اکسیژن فردی که نارسایی ریه داره و به دیوار اتاقش پنجه میکشه تا کسی صدای خس‌خس سینه‌اش رو بشنوه و به کمکش بیاد نیاز دارم فراموش کنم کجا هستم؟!
به کجاها رسیدم و کجاها نرسیدم، یادقولهایی که مثل لنگر کشتی به پای رشته های عصبی افکارم آویزون شده و زنجیر هاش مثل تیک تاک ساعت صدایی دارد که خدشه به دیوارهای حافظه‌ام می‌اندازد.
کاش روزی برسد که رها شوم .....

#خودنویس
#من

Panic_315 · 2022/09/05

قسمِ راستِ من پُرشده از سردردهایی که تو را می‌خواهد :))

#من
#خودنویس

Panic_315 · 2022/08/29

با فعل‌هایی ماضی شده‌
و دوچشم وآله که سرگشته‌اند
چو باد، به‌کجا کشانی که نمی‌دهی نشان؟

#من

Panic_315 · 2022/08/29

تو با این جاده ها و این دلتنگی ها همدستی
می کُشد آخر مرا این خاطراتِ لعنتی

#من

Panic_315 · 2022/08/22

دلم می‌خواهد برای فرار از روزمرگی‌ها راهی را پیدا کنم
می‌خواهم هنوز هم اصرار کنم ، هنوز هم حمل کنم
آن کوله بار غم زده‌‌ای که یادگار شهر ماتم زده‌‌ی من است
فقط کمی نگرانم ، نگران شانه‌هایی که دلتنگ مهربانی هستند

#خودنویس

سایه های بیداری · 2022/08/11

سلام دختر خوزستان
اینقدر تغییر اسم دادی که پیدا کردنت در انجمن ، کار حضرت فیل بود . و از آنجایی که من هم نسبتی با حضرت فیل دارم ، بالاخره پیدایت کردم . هر چند خیلی سخت بود . میدانی چطوری پیدایت کردم ؟ نه ! معلومه که نمی دانی . راستش یادم بود که تولدت را تبریک گفته بودم . اینجا نه . اون یکی انجمن . میدانستم اردیبهشت ماه بود . اما یادم رفته بود چه روزی . پدر آلزایمر بسوزد که آدمی را به چنین دردی دچار میکند . منظورم درد فراموشی است . در هر حال از اون انجمن دریافتم که 22 می تبریک گفتم . و در ضمن یادم بود که روز تولدت را از تبریکی که در نمایه ات نوشته بودند فهمیدم . وگرنه من که نمیدانستم . حدس میزدم لایک زیر نوشته ام در نمایۀ خودم ، متعلق به شما است . اما کمی شک داشتم . برای همین اومدم این نمایه و رفتم به پیامهای برج پنج میلادی . دیدم درست آمدم . الان هم اومدم تشکر کنم از اون بابت . در ضمن هفتۀ پیش خوزستان بودم . راستش نمیدانم شما از کدام شهر خوزستان هستید . اما من طبق معمول ، هر وقت خوزستان سفر کنم ، حتما به سه شهر اندیمشک و خرمشهر و آبادان سری میزنم . آخه این سه شهر عشق من است . خصوصا شبهای اندیمشک و آبادان . دو شب در آبادان صفا کردم در تنهایی خودم . گرم بود . ولی دلنشین . دو شب هم اندیمشک . نمیدانم چرا توی اندیمشک که بودم یاد شما افتادم . شاید به این دلیل که غریب و تنها بودم آنجا . این حسی هست که هر وقت در شهر غریبی باشم ، حتی یک اسم نه چندان آشنا نیز برایم همانند دوستی هست که انگار سالها با او دوست بوده ام . حتی اگر چهار تا کلام با هم حرف نزده باشیم و فقط اسمش یادم مانده باشد . مثل شادی . اینقدر اسم عوض نکن بچه . همان شادی بزن تا این بار اینقدر دنبالت نگردم . بگو چشم ببینم بلدی .

موزیک پلیر

بازدیدهای نمایه

آخرین بازدیدکنندگان

Panic_315

یافتن محتوا

نوشته‌های نمایه آخرین فعالیت فرستادن‌ها مناطق ارسالی‌ها درباره کاربران بازدیدکننده از نمایه شما

Panic_315

Panic_315

Panic_315

Panic_315

Panic_315

Panic_315

Panic_315

Panic_315

Panic_315

سایه های بیداری

پیام مدیر