معرفی شخصیت فرانکنشتاین

[ترنم واژه ها]

شخصیت فرانکنشتاین


ویکتور فرانکنشتاینِ دانشمند که تحت تأثیر مرگ مادرش قرار گرفته، روی حیات بخشیدن به بافت های مرده آزمایش هایی انجام می دهد. او در نهایت موفق می شود و به موجود نفرت انگیزی به نام «مخلوق» یا «موجود» حیات می بخشد. موجود فرار می کند و وقتی نمی تواند در جامعه مقبولیت پیدا کند، تصمیم می گیرد تا از خالق خود انتقام بگیرد.

طبق یک روایت، مری شلی در بعد از ظهری بارانی در سال 1816 به این ایده می رسد: وقتی او و همسرش، پرسی بیش شلی، و دوستشان، لرد بایرون، هر کدام داستانی گوتیک می نویسند تا زمان را سپری کنند. نوشته ی مری شلی در نهایت به کتاب فرانکنشتاین تبدیل می شود، رمانی علمی تخیلی که دو قرن بعد نیز ماندگار مانده است.
این داستانِ هشداردهنده در طول دو قرن اخیر توسط میلیون ها نفر خوانده شده و بارها اقتباسی از آن به روی صحنه، پرده ی سینما و قاب تلویزیون نقش بسته است. این رمان امروزه نیز حرف های زیادی در مورد زندگی و جامعه برای گفتن دارد. در ادامه ی این مطلب، از پنج درسی لذت ببرید که کتاب فرانکنشتاین اثر مری شلی به ما یاد می دهد:
هیولای فرانکنشتاین، یک شخصیت تخیلی است که برای اولین بار در سال ۱۸۱۸، در رمان فرانکنشتایت و مری شلی ظاهر شد. این موجود همچنین به عنوان مخلوق فرانکنشتاین، آدم، گرگ یا پرومته مدرن نیز نامیده می‌شود.

 

[ترنم واژه ها]

ظاهر فرانکنشتاین

ظاهر اولیه این موجود در سال ۱۸۳۱ روی صحنه تئاتر، لباس طوسی، به همراه پوست هیولاوار، آبی کم رنگ و سایه دار بود در طول قرن ۱۹، تصویر هیولا مطابق این طرح ثابت ماند.

مشهورترین تصویر از هیولای فرانکنشتاین در فرهنگ عامه از تصویرگری بوریس کارلوف در فیلم فرانکنشتاین در سال ۱۹۳۱ است. کارلوف در دو فیلم جهانی دیگر، عروس فرانکشتاین و پسر فرانکنشتاین، نقش هیولا را بازی کرد.

در تصویر کارلوف، موجود تقریباً همیشه با یک چهره برجسته و غیرمترقبه، با یک سر زاویه دار صاف و چند پیچ و مهره بر روی گردنش ظاهر می‌شود. او کت و شلوار تیره و معمولاً پارچه‌ای دارد که دارای آستین‌های کوتاه و ضخیم و سنگین است و باعث می‌شود او به سختی راه برود (بر خلاف رمان، که در آن او بسیار انعطاف‌پذیر تر از انسان توصیف می‌شود)

جشن پوست وی متفاوت است و با سایه‌های سبز یا خاکستری به تصویر کشیده می‌شود و بدن او در قسمت‌های خاصی مانند گردن و مفاصل دوخته شده‌است. این تصویر در خلق شخصیت‌های داستانی دیگر مانند هالک تأثیر گذاشته‌است.

در فیلم ۱۹۹۴ فرانکشتاین مری شلی، این موجود توسط رایت دنیرو با تصویری نزدیکتر به منبع اصلی بازی می‌شود، به جز این که در این نسخه موجود موهای خاکستری و جسمی پوشیده از بخیه‌های خونین دارد. او، مانند رمان، از درد و تنهایی انگیزه دارد. در این نسخه، فرانکنشتاین مغز مربی خود، دکتر والدمن را به هیولا می‌دهد و هیولا «خاطرات کم رنگ» والدمن را حفظ می‌کند و به او کمک می‌کند تا به سرعت یادگیری صحبت و خواندن را بیاموزد.

در فیلم ۲۰۰۴  ون هلسینگ، هیولا در یک نسخۀ مدرن از طراحی کارلوف نشان داده شده‌است. او قد بلند، دارای سر طاس مربع، زخم‌های وحشتناک و پوست سبز کم رنگ است. همچنین دارای پیستون‌های هیدرولیکی در پاهای خود است. اگرچه این نسخه از موجود، به اندازۀ رمان در صحبت کردن توانا نیست، اما هوشمند و نسبتاً غیر خشونت‌آمیز است.

در سریال تلویزیونی داستان عامه پسند ۲۰۱۴ این نسخه از موجود مانند رمان، دارای موهای تیره است، اگرچه او با داشتن پوست خاکستری کم رنگ و جای زخم‌های آشکار در امتداد سمت راست صورت خود، از توضیحات وی خارج می‌شود. در این سریال، هیولا نام خود را از روی شخصیت نمایشنامه طوفان اثر ویلیام شکسپیر، کالبین می‌نامد. در این سریال، ویکتور فرانکشتاین مخلوق دوم و سوم را ایجاد می‌کند که هر یک از انسانهای عادی قابل تشخیص نیست.