گسستههای غیر منسجم پارت پایانی:
اکنون که روزهای دشوار، یکی پس از دیگری بیآنکه مجال نفس کشیدن بدهند، از راه میرسند، روزگار خوش کودکی برایم به رؤیایی دور و دستنیافتنی بدل شده است؛ رؤیایی که گویی در قاب غبارگرفته و رنگباختهای بر طاقچهی نمور این خانه، به دست فراموشی سپرده شده است.
***
این روزها میخندیم، مزاح میکنیم و گاه چنان بیدغدغه از کنار یکدیگر میگذریم که گویی هیچ اندوهی در پسِ این لبخندها خانه نکرده است؛ فارغ از آنکه از خلوت یکدیگر، از شبهایی که هر کداممان چگونه با خویشتن خویش دستوپنجه نرم میکنیم، هیچ نمیدانیم.
***
روزگار عجیبی است...
هر آنچه در ایام خوش نوجوانی، با تار و پود رؤیا بافته بودیم، رؤیا باقی ماند و اکنون در کنج خاموش دل این غریبهی آشنا، زیر غبار زمان آرام گرفتهاند.
***
شاید تلخترین حقیقت همین باشد که روزی میرسد، چمدانها را جمع میکنیم... در را پشت سرمان میبندیم و از زندگی شیرین و بیدغدغهی کودکی کوچ میکنیم.
( این انجمن ساخته شده با
)
ریحانه اسفندیاری
۳۱ شهریور ۱۴۰۵
اکنون که روزهای دشوار، یکی پس از دیگری بیآنکه مجال نفس کشیدن بدهند، از راه میرسند، روزگار خوش کودکی برایم به رؤیایی دور و دستنیافتنی بدل شده است؛ رؤیایی که گویی در قاب غبارگرفته و رنگباختهای بر طاقچهی نمور این خانه، به دست فراموشی سپرده شده است.
***
این روزها میخندیم، مزاح میکنیم و گاه چنان بیدغدغه از کنار یکدیگر میگذریم که گویی هیچ اندوهی در پسِ این لبخندها خانه نکرده است؛ فارغ از آنکه از خلوت یکدیگر، از شبهایی که هر کداممان چگونه با خویشتن خویش دستوپنجه نرم میکنیم، هیچ نمیدانیم.
***
روزگار عجیبی است...
هر آنچه در ایام خوش نوجوانی، با تار و پود رؤیا بافته بودیم، رؤیا باقی ماند و اکنون در کنج خاموش دل این غریبهی آشنا، زیر غبار زمان آرام گرفتهاند.
***
شاید تلخترین حقیقت همین باشد که روزی میرسد، چمدانها را جمع میکنیم... در را پشت سرمان میبندیم و از زندگی شیرین و بیدغدغهی کودکی کوچ میکنیم.
( این انجمن ساخته شده با
ریحانه اسفندیاری
۳۱ شهریور ۱۴۰۵

.gif)


واکنشها[ی پسندها]: مآه بانو