ترنم واژه ها

دل آرا · 2022/02/01

هر شَب قبل از خوآب بی‌ آنكه بآ خَبر باشی
جولآن می‌دَهی در خيالَم؛
دَر هَوای سَردِ بَهمَن ماه
گآه با لَبخندی گوشه‌ی لب
و گآه با اَشکی سَرآزير از گونه!
به هَر جآن كَندَنی شُده خودَت را که نَه؛
خيالَت را حَبس می‌كُنَم در خوآبَم؛
تآ مُسَکِنی شَود بَرای به خوآب رَفتَن جِِسم و جآنِ خَستِه‌ام!
برایت خواهم نوشت
از ابهام لحظه‌ها،
از تردید،
از حجم مرگ‌آور نبودنت،
از کسانی‌ که ردّ می‌‌شوند و بوی تو را می‌‌دهند.
با گوش‌ات عکس می‌اندازی، بی‌ من در کنارت!
برایت خواهم نوشت.
از حدیث تلخ بغض‌های من
از قناعت به یک خاطره، یک یاد، یک شب مهتاب
از صبوری من و جای خالی‌ تو و شب‌های من
برایت خواهم نوشت
حتی دوریت عذابم می‌دهد

Panic_315 · 2022/02/01

گودزیلا هم خوند =//

ترنم واژه ها · 2022/02/01

زندگی پر از عجایب مختلف هست!
عجایب که ما گاه به آن‌ها آگاه نیستیم، میشود گفت یکی از عجایبش این است احساسات از کجا به وجود امدن مثلا کسی که اولین غم را چشید کی بود ، کسی که اولین شادی را حس کرد که بود!؟
زندگی پر عجایب است مثلا تو غم میخوری برای دیگری و دیگری عین خیالش هم نیست. غصه اش را میخوری و او حتی نمیداند. : )