تکست عاشقانه‌های صبح و شب اثری از کاربران پاتوق رمان

[مآه بانو]

با سلام عرض ادب خدمت هنرمندان و دست به قلم‌های پاتوق

در کانال های مجازی ما هر روز و هرشب یک عکس با متن های عاشقانه صبح بخیر و شب بخیر می‌ذاشتیم، بعد با خودمون گفتیم چرا متن‌ها رو از خود کاربرامون نگیریم؟!
برای همین این تاپیک همگانی زده شده تا هرکس متن زیبای و صد البته خودنویس خودش رو بنویسه و ما اون رو درکانال قرار بدیم.

فقط به موارد زیر دقت کنید:
۱- حتما هشتگ بذارید که متوجه شیم متنتون برای صبح یا شب هستش:
#صبح_بخیر
#شب_بخیر

۲- نامی که می‌خواید با اون در کانال ذکر شه رو به صورت هشتگ قرار بدید:
#شهرزاد

۳- عکس منتظرتون که می‌خواید متن زیرش قرار بگیره رو هم حتما اینجا آپلود کنید!

با تشکر:
[ روابط عمومی سایت پاتوق رمان ]​

 

[خورشید بانو:)]

صبحتون به قشنگی دل مهربونتون❤
#صبح_بخیر
#آلما_نویس

 

[دل آرا]

عطرت، رویاهایم را محاصره کرده؛
نکند در دنیای واهی
نیمه شب‌ها در آغوشم می‌گیری؟
بی‌قرار برایش نوشتم:
زیر نور مهتاب
در ازدحام این
قرص خواب‌های لعنتی
جایی میان خاطرات
شب بخیرهایت
گم شده است...
برایم نوشت:
بخواب
عادت به رویا
صلاح نیست
و این فلسفی‌ترین
لالاییِ نیمه شب‌های من شد... !

​

 

[MOON]

کودک که بودم می‌ترسیدم از شب
از تاریکی و سیاهی
فکر می‌کردم وقتی ما می‌خوابیم خدا هم در خواب است
اما
زمانی که مادرم گفت «خدا چشم ندارد» شب‌ها می‌رقصیدم، روزها می‌ترسیدم.
وقتی مادرم گفت «خدا همیشه با ما است» چه در خواب و چه بیداری، می‌خندیدم
می‌دانستم قدرتی عظیم مراقب من است!
نترسید که آرامش نگهبان شما است♡
#محسا
#شب_بخیر ​

 

[سایه های بیداری]

نم نم باران

نم نم باران ، آرام پشت شیشۀ پنجره میزد
چشم می گشایم
از صدای گامهای میهمان نیم شبی

کمی منگ و سرمست
به سوی آبگینه ،
تلو تلو در تاریکی
می گشایم پنجره را
هجومی سراسیمه از بوی باران ، بر حجم سینه
و نوازش نسیم
بر عبوس چهره ام

دست می گشایم
همچون گدای کوی خوبان
بر سکه های سرد خوبرویان
دانه دانه گاهی
و نیز چند قطره در مسیر باد
در عبور از گردنۀ مچ و دست
نشسته بر دامنۀ ساعد

خیس شد تنبان سفیدم
و نیز پیراهنم
صبح حتما در روشنی
کلنجار با لکه های افتاده بر جانش

در تاریکی
سیاهی مچاله شده ای
در گوشۀ لنگۀ بستۀ پنجره

دست پیش میبرم برای لمس سیاهی
یاکریمی خیس
پناه آورده در پناه من گویا
مشت میکنم که نیفتد از ارتفاع سی متری
بال و پرش خیس
و توان پرواز هیچ
یقین اگر بیفتد
زنده نخواهد ماند

بی هیچ مقاومتی تن به اسارت دست پر توان من
پنجره را می بندم و به سوی کلید چراغ میروم

با روشنایی اتاق
چشمهای مظلوم و درمانده اش نمایان تر
احمق ترین حیوان روی زمین

حوله ای از کمد
تن پوش عاریتی برای گرم و خشک شدن بال و پرش
چراغ حمام روشن میکنم و در گوشه ای می گذارمش ، حوله پیچ

به آشپزخانه میروم و مشتی گندم
و در بازگشت به حمام ، پیش رویش می گسترم
پیاله ای آب در کنارش
درِ حمام با فاصله ای اندک از چهار چوب نیمه باز

خاموش نمیکنم چراغ را
برای خوردن چند دانه گندم شاید
که در تاریکی هیچ نبیند این احمق ذاتی

به تختخوابم میروم و دیگر هیچ
خوابم میبرد

صبح ! به صدای خوردن شیئی به شیشه بیدار می شوم
او بود
همان میهمان احمق دیشبی
مدام خود را به شیشه میزند تا رها گردد از زندانش

رهایش میکنم
پر میکشد به سوی آزادی

و من ،
همچنان در زندان تنهایی
دست توانمندی کو ؟
بگشاید مرا نیز
پنجرۀ رهایی ...

نیمه شب شنبه 16 بهمن

روی کامپیوتر ، داستان هشتک نداریم
منظورم اون مربع بیریخت است ​